સ્માર્ટ, સુપર સ્માર્ટ કે હાઇપર સ્માર્ટ?

Googled

“સાહેબ, અમારો આખો પ્રોજેક્ટ દસ વર્ષમાં ૧૦ બિલિયન ડોલર્સનો થવાનો છે. બસ એટલું ધ્યાન રાખજો.”

૧૯૯૭ની આસપસ ગૂગલના આદ્યસ્થાપકો જ્યારે ‘ગૂગોલ ‘ નામ વડે કંપનીને કેનેડામાંથી ફેલાવવા ઇન્વેસ્ટર્સ પાસે પ્રોજેક્ટ રિપોર્ટ લઈને ‘બાઈ બાઈ ચારણી’ રમતા ‘તા ત્યારની આ વાત છે.

આ ઇન્વેસ્ટર્સ એ જમાનામાં આ ‘૧૦ બિલિયન’ વાળા પોઇન્ટ પર ખૂબ જોરશોરથી હસવા (એટલે કે હસી કાઢવા) માંગતા ‘તા. તો પણ કોઈ હસી શક્યું નહિ. બલ્કે તેમની આંખો અને મોં ફાટી પડ્યા ત્યારે અમેરિકામાં એક મદ્રાસી ઇન્વેસ્ટરે કાંઈક આવું કહ્યું:

“બકા, મને તારી આ સંખ્યા ભલે ઊંચી (ગપગોળા જેવી) લાગે પણ તારો આ કૉન્ફિડેન્સ જોઈને જ મને એમાં રોકાણ કરવાનું મન થાય છે. એટલા માટે કે તું જ્યારે આઆઆઆઆટલી મોટ્ટી રકમ બિંદાસ્ત બોલી શકે છે, ત્યારે તારી વાતમાં કાંઈક તો દમ જરૂર હોવો જોઈએ. એટલે તારી જે પણ કંપની હોય એમાં હું કાંઈક તો રોકાણ કરીશ.”

અને થોડાં જ સમયમાં તે મદ્રાસીબાબુ એ સૌ પ્રથમ ચેક લખી આપ્યો: રકમ હતી ‘માત્ર ૫ લાખ ડોલર્સ. અને લખનાર હતા. : રામ શ્રીરામ.”

☝️ એક પોઇન્ટ: આમાં ગર્વ લેવા જેવી બાબત એ કે એક ‘બહાર નીકળેલા ભારતીય’ પાસે પણ કેવું અને કેટલું ઊંચું વિઝન હોય છે, જેની કદર બીજા દેશમાં (જઇને) સમજાય છે.

✌️ બીજો પોઇન્ટ: એટલો જ કે એ જમાનામાં બિલિયન્સમાં વાત કરનાર છોકરાનું વિઝન કેવું હશે કે આજે બરોબર વીસ વર્ષ પછી તેની વેલ્યુ ટ્રિલિયન્સમાં અંકાય છે.

——–

સામાન્ય માણસને પણ મસમોટ્ટું વિચારી શકવાનો ધક્કો આપતી અને ગૂગલને ગોલ્ડ-માઇન રૂપે બતાવતી આ બૂક ‘ગૂગલ્લડ ‘ ની અંદર અદભૂત બનેલી ઘટનાઓ-વાતો અભિભૂત કરી ચોંકાવી દે એવી છે.

પરમાણુથી શરુ કરી, પ્લાઝમાં થઇ પ્લેનેટ્સ સુધી કઈ રીતે શામ-દામ-દંડ-ભેદની કુનેહભરી નીતિ અપનાવીને પહોંચી શકાય એવી ખુલ્લી વાતો પેલા ગૂગલાલિયા છોકરાંવે લેખક કેન ઓલેટા દ્વારા લખાવડાવી દિમાગને ખરેખર ઇન્ટેલીજન્ટ ગલગલિયાં કરાવ્યા છે.

જેઓને હજુયે લાઈફમાં ‘કાંઈક તો કરવું જ છે.’ની ચળ ચાલુ હોય તે દરેકને આ કલાસિક હાથવગી રાખી તેના પાનાં ની વચ્ચે રહેલી વાતને પકડવી વધારે જરૂરી.

બની શકે તો બૂકસ્ટોરમાંથી અથવા એમેઝોન પરથી લઇ લેજો https://amzn.to/2DXeo9H 
——–

માલદાર મોરલો:

  • સ્માર્ટ વ્યક્તિ 
  • સુપર સ્માર્ટ આઈડિયા 
  • હાઇપર સ્માર્ટ વેલ્યુ (બહાર કાઢવાની કિંમત)
Advertisements

હો જાયે કુછ સૈરાટ!?!?!

નવો જોશ! નવી શરૂઆત !

રાતોરાત લાખો કમાઈ લેવાની ઘેલછા, મહિનામાં જ મિલિયોનેર બની જવાની તીવ્ર ઈચ્છા, કોઈકની વાત ને સાંભળી ન સાંભળી કરીને તુરંત જ પોતાનું રૂઢિચુસ્ત રિએક્શન્સ આપી (કે ચોપડાઈ) દેવાની આદત, દિવસોનું કામ કલાકમાં જ ‘પતાવી નાખવા’ના ગાંડપણમાં આપણે ઘણાં ‘નવજુવાનો’ ઝડપ નામના રોગમાં સપડાતા વાઇરલ બનતા જઇ રહયાં છે. એટલિસ્ટ પાછલાં કેટલાંય મહિનાઓથી મને એનો ઘણો અનુભવ થયો છે.

કોઈ કહે છે કે ‘એક જ જિંદગી’ મળી છે. તો કોઈક કહે છે કે ‘મોત એક જ વાર મળે છે. કાલ (કે કાળ) કોણે જોઈ છે? જેટલું જીવાય એટલું જીવી લ્યો. પણ ખરેખર એવી દોડધામી અને ફિકરી ઝીંદગીમાં આપણે કેટલું જીવી શકીયે છીએ?

માત્ર ‘પૈસાની જ ફૂટપટ્ટી’ દ્વારા બીજાંવને આખેઆખો માપી લેવાની ભૂલમાં આપણે મસ્તમૌલા જેવાં માણસોને ઓળખવાની તસ્દી લેવાનું પણ ભૂલતા જઇ રહ્યાં છે.

સાવ ક્ષુલ્લક બાબતોમાં બીજાં (અરે! બલ્કે આપણા જ સ્વજનો સાથે પણ) જોડે ઝગડો કરી સંબંધોનો રગડો કરતા જઇ રહ્યાં છે. કશુંયે વિચાર્યા વિના માત્ર એકનો ગુસ્સો કે આક્રોશ બીજાંને ટ્રાન્સફોર્મ (અરે હા! એને ‘ફોરવર્ડ’ કહેવાય છે હવે) કરી દઈએ છીએ. લાગણીઓ જાય તેલ લેવા. મને તો દેવું કરીને પણ ઘી તો જોઈશે જ.

પાછલાં ૧૫ દિવસમાં મારા બે પડોશી દોસ્તો (‘અચાનક!’ શબ્દ મારા માટે જ) આ ફાની દુનિયા છોડી ચાલ્યા ગયાં. તેમના મોતના બે દિવસ પહેલા જ એકની સાથે ફેસ-ટુ-ફેસ અને બીજાની સાથે વોટ્સએપી વાત થઇ.

તેમની આંતરિક બીમારીને લીધે તેઓએ તેમનો ‘ડેડ વોઇસ’ પહેલેથી જ સાંભળી લીધો હશે. એટલે જ તેમની વિદાય વાતોમાં ‘ધીરી ધીરી બાપુડિયાં’ નો સૂર મને હવે સંભળાય છે.

બેશક ! મોત એક ઉત્સવ છે. પણ ધ્યાન રહે કે તેના જન્મનો ઉત્સવ ઘોંઘાટિયો કે વસવસો ન બને…અલમસ્ત બને, મજેદાર બને. હસમુખો બને.

નવ મહિનાનો અંત અને દસમા મહિનાની શરૂઆત… હો જાયે કુછ સૈરાટ!?!?!

મનસુખી મોરલો:

“દુવા મેં યાદ રખના !” – મંત્ર માત્ર મજાક ખાતર નથી બોલાતો. તેમાં મેજીક છે. તેની અસર સાચે જ માનું છું અને માણું છું.”

સેહત કા બટુઆ: સ્તન જાગૃતિ માટેનું એક નાનકડું પાકિટ

SehatKaBatuaMain

ખાસ કરીને ગામડાંની સ્ત્રીઓ (તેમના બાળક પછી) તેમની નાનકડી પાકીટને ‘છાતીએ સંતાડી’ને જ રાખતી હોય છે. કદાચ વર્ષો જૂની એક પરંપરા, વારસો કે પછી કૌટુંબિક ચેઇન રિએક્શન !

આપણી દેશી કંપની મહિન્દ્રા & મહિન્દ્રાના કોઈક ક્રિયેટિવ આર્ટ ડાયરેક્ટરને આ સ્તાનિક (કે સ્થાનિક) આદત પર નજર પડી હશે અને તેમાંથી તેને ‘બ્રેસ્ટ હેલ્થ’ જાગૃત કરવાનો વિચાર આવ્યો. અને બનાવ્યું: સેહત કા બટુઆ (સ્વાસ્થ્યનું પાકીટ).

જે વારંવાર એ દરેક સ્ત્રીને યાદ અપાવે કે સમયાંતરે તમારા સ્તનનું ચેકઅપ કરાવતા રહેવું જરૂરી છે. જે ખરેખર સાચી વાત છે. પાકીટને પણ આંખ ખેંચે એવી બહુ સરસ, યુનિક અને ભાતીગળ ડિઝાઇનમાં બનાવવામાં આવી છે.

જેઓ આવાં હેન્ડીક્રાફટના બિઝનેસમાં હોય તેમના માટે પણ ડિઝાઈનર પાકીટ બનાવી બ્રેસ્ટ માટે બેસ્ટ કામનું કોન્ટ્રીબ્યુશન આપી શકવાની તક છે. જેથી હિન્દુ’સ્તાન’ હોય કે પાકિ’સ્તાન’, સ્તનની બાબતે ક્રિએટિવલી જાગૃકતા લાવી શકાય.

“જેની કલ્પના થઇ શકે, તેનું સર્જન પણ શક્ય છે.”

Mahishmati

“જેની કલ્પના થઇ શકે, તેનું સર્જન પણ શક્ય છે.”

હજારો વર્ષ પહેલાનું અતિ-સમૃદ્ધ ભારત (દુનિયા માટે પણ) દરેક બાબતે એક મેગા-મહા દેશ હતો. આમ તો વિવિધ ગ્રંથોના ‘એપિક પોઈન્ટ્સ’માંથી તેનું મૂર્તિમંત સમૃદ્ધ સ્વરૂપ આપણે જોતાં-જાણતા આવ્યા છે.

પણ જે દેશ આખી દુનિયાના ડેવેલોપમેન્ટનું બેન્ચમાર્ક બન્યું હોય તેની શરૂઆત કઇ રીતે થઇ હશે એ તો માત્ર આપણી સીમિત ધારણા જ છે.

તેનું લેટેસ્ટ અને મેગા એકઝામ્પલ છે માહિષ્મતી શહેર: કહેવાય છે કે આ અઝીમોશ્શાન મેટ્રો-શહેર ભારતની નાભી સ્થાને હતું. બરોબર મધ્યભાગમાં, મધ્યપ્રદેશમાં.

એક ફિલ્મના માધ્યમથી તેને કોમ્પ્યુટર ગ્રાફિક દ્વારા મહાકાય સર્જન કરી બતાવવામાં આવ્યું હોય ત્યારે થાય છે કે, ‘ડિજિટલ ઇન્ડિયા’ કદાચ આ રીતે એક વિસરાઇ ગયેલા શહેરમાંથી ફરીથી નવસર્જન થવા મથતું હોય.

કોઈક ‘રાજા’ના કલેજામાંથી, કોઈક ‘મૌલી’ના મગજમાંથી, દેવસેનાના દિલમાંથી, કે પછી કોઈક બાહુબલીની બાહુમાંથી….

બેશક આવનાર જનરેશન તેનું ડેવેલોપમેન્ટ નવી ક્રિયેટીવીટી સાથે, નવાં માઈન્ડસેટ દ્વારા વિવિધ રીતે કરશે. કોઇ થિમ-પાર્ક બનાવીને, કે પછી એક સાચુ જ શહેર બનાવી ને. કારણકે….

જો ડિઝનીના મેગા ‘વોલ્ટ’વાળા દિમાગમાંથી મિકી-માઉસ લેન્ડ બની શકે તો…એક ‘રાજા’નું દિમાગ આખું માહિષ્મતી ફરીથી સર્જી જ શકે ને સરજી ?!?!!?

“YES! Because …. What We Can Imagine, We Can Create It.”

(Photo Credit: Hindustan Times)

દંગલે આપેલી દિશા અને દશા જોયા બાદ ‘સૂઝી આવેલાં’ 10 પોઈન્ટ્સ !

man silhouette with her hand raised in the sunset

1. “કરોડો કમાવવા માટે ‘કરોડ’ને દરરોજ કસરત આપી કેળવવી પડે છે. (આમિર હોય, ગીતા હોય કે કપિલ દરેકને.)”

2. “ચાર દિકરીઓ (એટ લિસ્ટ) આંઠ દિકરાની ગરજ સારે છે.”

3. “કાંઈક મેળવવા માટે ‘કાંઈક’ નહિ, ઘણું બધું ગુમાવીને પાછુ મેળવી શકાય છે.”

4. “દોઢસો બદામનો અર્ક ખાવાથી ‘બુદ્ધિશાળી’ બનવાની કોઈ ગેરેંટી નથી. પણ એ બેન્ચમાર્ક બની દિલદાર બનવાના દરવાજા જરૂર ખોલી શકે છે.”

5. “આપણું ‘પાસ્ટ’ નહિ, પણ લાસ્ટ પરફોર્મન્સ સુપર બને એ માટે ‘બેસ્ટ’ કરવાની અને બનવાની આદત રાખવી પડે છે.”

6. “જે પોતાને, પ્રિયજનોને અને સંતાનોને સંતાપ અને તાપ સહન કરતા શીખવી શકે છે એ સાચે જ ‘મહાવીર’ હોય છે.”

7. “કોઈની પણ પરવા કર્યા વિના અચિવમેન્ટની પરવાઝ (ઉડ્ડયન) પર રહે એવાં પરિવારની ઝિંદગી એળે નથી જતી. પણ ‘ફોગટ’ જરૂર બને છે.”

8. “એક ‘ઓલ્ડ’ વ્યક્તિ જ્યારે ‘ગોલ્ડ’ મેળવવાની જીત પર મુશ્તાક રહે છે ત્યારે તે દેશ અને દેશવાસીઓ માટે સોનેરીકાળ આવ્યો જ સમજવું.”

9. “દિમાગનું પણ દિલથી કામ લઇ દંગલમાં મંગલ કરાવી શકે એનું નામ ‘આમિર’. અને એટલે જ તે મુવિઝની દુનિયાનો માર્કેટિંગ મેજીશિયન છે. કોઈ શક?!!! – જરાય નહિ.”

10. પહેલવાની પંચ:

ઓલિમ્પિકમાં વર્લ્ડ-ચેમ્પિયન બનેલા ઈરાનના એક વેઇટ-લિફટરને પૂછવામાં આવ્યું: “તને કઈ વસ્તુ સૌથી વધારે ભારવાળી લાગે?

ત્યારે એ બંદાએ કહ્યું: “વ્હેલી સવારમાં બંદગી કરવા માટે નમાઝ પઢવા ઊઠવાનું હોય ત્યારે શરીર પરના પેલા બ્લેન્કેટને હટાવવાનો ભાર સૌથી વધારે લાગે છે. પણ આજે એ જ બાબતે મને ગોલ્ડ-મેડલ અપાવ્યો છે.”

(Photo Credit: dove.rw)

દિમાગથી કોઈને હર્ટ કરવા કરતા હાર્ટથી હિલીંગ….થઇ શકે છે !!!

trisha_prabhu-For-Re-Think-App

  • “તું કેટલી બદસૂરત લાગે છે!”
  • “તારા ડાચાના ઠેકાણા તો જો, બરોબર હસતા પણ નથી આવડતું?!?!”
  • “અહીંથી તારો ફોટો હટાવ, સાવ ડબ્બુ લાગે છે!”
  • “ઓનલાઈન થઇ આવું કરાય જ કેમ? તને કાંઈ ભાન-બાન પડે છે?”
  • “આવાં સેન્સલેસ કામો કરવાને બદલે તારે તો મરી જવું જોઈએ!!!
  • “તને શરમ ના આવી આવું કરતા પહેલા. ડૂબી મર ! ઢાંકણીમાં પાણી લઇને.”

ફોટોમાં રહેલી ત્રિશા પ્રભુ…ચાર વર્ષ અગાઉ ૧૨ વર્ષની હતી અને શિકાગોમાં ભણતી ત્યારે તેણે પેપરમાં સમાચાર વાંચ્યા.. જેમાં તેની જ હમ-ઉમ્ર છોકરી રેબેકાએ આપઘાત કર્યાની વિગતો હતી. ત્રિશાને રેબેકાએ કરેલા આત્મહત્યાની વિગતો અને એમાં રહેલાં કારણોએ હલાવી નાખી.

કેમ કે તે લેખમાં રેબેકાની એક નિકટ દોસ્તે (ઉપર મુજબના) બોલેલાં અલગ-અલગ ડાયલોગ્સની રેબેકા પર શું અસર પડેલી તેની ચર્ચા હતી. નાની વયમાં એવાં ડાયલોગ્સથી કંટાળી ચુકેલી, ડરેલી રેબેકાએ આખરે પોતાને આ દુનિયામાંથી બાદ કરી દીધી. પણ આ લેખની અસરે ત્રિશાને એક નવી દિશા આપી. Stop Cyberbullying on Social Media નું મિશન શરુ કરવાની.

૧૩માં વર્ષમાં પ્રવેશતી વખતે એક ટીન-એજ છોકરી શું શું અનુભવી શકે છે, વિચારી શકે છે એનો તેણે લાઈબ્રેરીમાં જઈ અભ્યાસ કર્યો. લોકોના મોં પર તાળાં દેવાને બદલે શબ્દો જ તેમને હાથતાળી આપીએ એવો આઈડિયા શોધી લાવી. અને પછી બે વર્ષની અથાગ મહેનત બાદ મોબાઈલની એપ બનાવી. :RE-THINK

આ એપ એવાં બુલિશ લોકો માટે બનાવી જેઓ શબ્દોથી ‘બીજાંની હળી કરવામાં પાશવી આનંદ મેળવતા હોય, જેમને બીજાંને હંમેશા ક્ષુલ્લક કારણોમાં પણ કોમેન્ટ દ્વારા પજવવાની મજા આવતી હોય, જેઓ બીજાંને નીચે પાડવામાં મોજ આવતી હોય…(જેવું રેબેકાની એક સહપાઠી એ કર્યું ‘તુ.)

ખસ કરીને મોબાઇલ પર રહી સોશિયલ મીડિયામાં તમે ક્યારેક આવેશમાં આવી કોઈને પણ ‘બફાટ કરવાની શરૂઆત કરો ત્યારે આ એપ ટાઈપીંગ વખતે તમને ઘડીકભર માટે એમ કહી રોકી લે છે….

“સબૂર ! મને લાગી રહ્યું છે કે તારા આ શબ્દોથી વાંચનારની લાગણી ઘવાઈ રહી છે. તારાથી અપશબ્દો લખાઈ રહ્યાં છે. મારુ સજેશન છે કે…તું આવું ન કર અને થોડી વાર રોકાઈ જા !”

ત્રિશાની આ એપથી (ખાસ કરીને ઘણાં એવાં ટીન-એજ છોરાં-છોરીઓ Cyberbullying કરતા અટકી ગયા છે. અને થોડાં સમય બાદ તેમને હાશકારો અનુભવાયો છે.

હવે એક નાનકડી વયમાં, એક નાનકડાં વિચાર દ્વારા ત્રિશા આવું એક મોટું સામજિક કાર્ય કરે ત્યારે ગૂગલ પણ તેને સાયન્સ-ફેરમાં ૧૦૦,૦૦૦ ડોલર્સનો મોટો (સોશિયલ-અચિવમેન્ટ) એપ એવોર્ડ આપવા આગળ આવે છે ને!

સોળ વર્ષની થયેલી ત્રિશા પ્રભુને મારા સોળ-સોલ સલામ !!!

મૂક મોરલો: “દિમાગથી કોઈને હર્ટ કરવા કરતા હાર્ટથી હિલીંગ કરીએ તો કેવું?!!!!”

(Image Credit:dailyherald.com)

#StopCyberbullying #Spread #HappinessMore

એક ‘ચાયવાલી’એ પણ કરી છે કમાલ !!!

chaaywaali

એક તરફ એક ‘ચા’વાળાએ તેમની સિરિયસ ‘ટિ’ખળ વૃત્તિથી ગ્લોબલ-ઈકોનોમિમાં રીપલ્સ રચી દીધાં છે. તો બીજી તરફ… છેએએએક સિડની (ઓસ્ટ્રેલિયા)માં એક બીજી દેશી ચાયવાલીએ ત્યાંના માર્કેટમાં રીપલ્સ રચ્યાં છે.

ફોટોમાં રહેલી ૨૮ વર્ષની ઉપમા વિરડીએ ગયા અઠવાડિયે Indian Australian Business and Community Awards (IABCA) જીત્યો છે. કારણ?-

સિમ્પલી! જેમ કૉફીનું માર્કેટ ગ્લોબલાઇઝ્ડ થઇ ગયું છે, ત્યારે ઉપમાએ ‘ચાયવાલી’ બ્રાંડ સાથે આપણી દેશી દૂધવાળી-બ્રાઉન (અને હર્બલના મિશ્રણવાળી) ચાહને ઓસ્ટ્રેલિયામાં ફેલાવી દીધી છે.

ઉપમાને બાળપણમાં દાદીએ હર્બલ-આયુર્વેદિક ચાય-કળા શીખવી. મોટી થઇને વકિલ બનતી વખતે ‘દાદીમાંકી બાંતે’ને ધંધામાં ફેરવી દેવામાં આ છોરીને તકલીફ તો ઘણી પડી. પણ…પેલી ઘટનામાં ‘અહીં કોઈ જૂતા પહેરતું નથી’ વાળા રિપોર્ટના દાખલાને પોઝિટીવ લઇ સિડનીમાં પણ ચાહના નાના દાણાને (સિડસને) વેચી વાતને મોટી બનાવી છે.

વગર કીટલીએ ચાહ વેચવાની શરૂઆત કરતી વખતે ઉપમાને મમી-પપ્પાનો વિરોધ તો આવ્યો.પણ ‘ચાહવાળી’યે કાંઈક કરી શકે છે એવું બતાવવા માટે જ કદાચ તેણે આ અચિવમેન્ટ કર્યું હશે એવું માણી લેવું.

ખૈર, એક વકિલ જ્યારે બીજાં કેસને બાજુ પર મૂકી ‘ચાહ’ની ચાહતને પકડે ત્યારે વગર મુદ્દતે પણ વિદેશીઓને ચાહની લત પડાવી શકે તો તેની ઉપમા અનુપમ બને ને?- કોઈ સવાલ જ નથી.

મમતાસ્ટિક મોરલો:

મારી (પહેલી) ગર્લફ્રેન્ડ: “એય, તને પહેલી કિસ (આહ !) ક્યારે મળેલી? બોલને.”

હું: “યાર! મારા જન્મવાના બસ…૪૦ મિનીટ્સ બાદ. મારી મા હતી એ.

(મુર્તઝાચાર્યની જૂની ડાયરીના એક ખૂલેલા પાનામાંથી)

#Business #Success #Story